Banyo ısıtıcılarınızı boşa atmayı bırakın.
Dürüst olalım: Çoğu banyo için kullanılan kızılötesi ısıtıcılar aslında atılacak ürünlerdir. Bu cihazlar kapalı bir yapıda tasarlanmıştır. Isıtma elemanları zamanla yanmaya başladığında, tüm cihaz işe yaramaz hale gelir. Tüpler genellikle çerçeveye yapıştırılmış veya sabitlenmiş olduğundan, bunları tamir etmek mümkün değildir. Sonuç olarak tüm cihaz çöplüğe atılır. Bu hem para israfıdır hem de can sıkıcıdır.
Biz ise aynalı kızılötesi modüllerimizde farklı bir yaklaşım benimsedik.
“Bağlayıp kullan” mantığı
Kabloları doğrudan kuvars camına lehimlemek yerine standart konektörler kullandık. Bunu bir ampul değiştirmek gibi düşünebilirsiniz. Eğer beş yıl sonra tüpler bozulursa, aynayı duvardan sökmeye veya cihazın yapısını parçalamaya gerek yoktur. Sadece klipsleri açın, bozulan tüpü çıkarın ve yerine yeni bir tüp takın. Eskiden saatler süren elektriksel işlemler artık sadece beş dakika sürüyor.
Modüler yapıların dezavantajları
Modüler yapılar elbette bazı zorluklar da beraberinde getirir. Isının tam olarak istenen yere gitmesi için tüplerin parabolik aynanın merkezinde tam olarak yer alması gerekir. Bunun için yaylı tutucular kullandık. Bu tutucular her şeyin doğru konumda kalmasını sağlar; ancak yüksek gerilim altında bile camın kırılmasını engeller.
Bir dezavantaj var mı?
Teknik olarak evet. Modüler konektörler, kalıcı lehim bağlantılarına kıyasla biraz daha fazla elektriksel direnç oluşturur. Ancak banyolarda bu fark fark edilmez. Hafif gerilim düşüşü, gerçekten tamir edilebilen bir ısıtıcı için ödenmesi gereken küçük bir bedeldir.
Hızlı değiştirme işlemi nasıl yapılır?
Bir bakım gerektiğinde işlem çok basittir:
- Kesiciyi kapatın (güvenlik ilk önceliktir).
- Tutucu klipsleri çıkarın.
- Eski tüpü çıkarın.
- Yeni tüpü yerine takın.
Bu sayede “atılacak” bir cihaz, aslında uzun süre kullanılabilen bir cihaza dönüşür. Bina yöneticileri için ise bu, değiştirme masraflarının azalması ve daha az sorun yaşanması anlamına gelir.