Waarom we onze IP66-verwarmingselementen zwaar op de proef stellen
Badkamers zijn eerlijk gezegd een nachtmerrie voor verwarmingselementen. Er is veel stoom, er kan water rechtstreeks op de elementen terechtkomen, en de temperaturen kunnen in een paar minuten drastisch veranderen van ijskoud naar extreem heet.
We konden natuurlijk gewoon naar de IP66-classificatie op de specificaties kijken en het daarmee afhandelen. Maar een stuk papier vertelt je niet wanneer het product daadwerkelijk zal stoppen met werken. Daarom onderwerpen we elke partij infraroodlampen aan tests onder hoge vochtigheid en hitte. We willen de grenzen van het product ontdekken, voordat de klant dat doet.
Vocht is echter een sluimerend gevaar. De IP66-classificatie betekent dat het apparaat bestand is tegen stof en sterke waterstraalen. Maar dat is slechts een statische test. In de werkelijkheid bereiken deze lampen temperaturen van 500°C, om daarna weer af te koelen tot 20°C. Dit zorgt erop dat de materialen uitzetten en krimpen – alsof het apparaat ‘ademt’.
Dit ademende effect kan ervoor zorgen dat vocht door kleine openingen in de afdichtingen of waar de kabels binnendringen. Zodra het vocht de interne bedrading of de contactpunten bereikt, kan dit leiden tot roest, oxidatie of zelfs een kortsluiting.
Daarom maken we een soort ‘martelkamer’. Hier worden de verwarmingselementen langdurig blootgesteld aan hoge hitte en hoge vochtigheid, om te zien wat er gebeurt. We zoeken vooral drie dingen: ten eerste willen we controleren of de siliconen- of rubberen afdichtingen onder deze belasting gaan beschadigen of barsten. Ten tweede kijken we naar de verbindingen, om te zien of ze gaan oxideren, wat de elektrische weerstand beïnvloedt. En ten derde willen we zeker weten dat de isolatie bestand is wanneer de lucht gevuld is met waterdamp.
Het is echter een soort balansprobleem. Als we de afdichtingen te strak maken, zorgt dat voor veel druk in het apparaat wanneer het wordt verhit. Dit veroorzaakt enorm veel spanning op de glas-met-metaal-afdichtingen van de infraroodbuis. Als we de waterdichtheid te hoog maken, zonder ruimte te laten voor deze druk, kan de lamp al veel eerder kapotgaan.
We besteden veel tijd aan het vinden van die juiste balans – zodat het apparaat waterdicht blijft, maar toch genoeg ruimte heeft om te ‘ademen’, zodat het niet na een maand al kapotgaat.
We zijn graag bereid onze testrapporten te delen. Uiteindelijk is een verwarmingselement dat op de eerste dag al werkt nutteloos als het al op de negentiende dag kapotgaat.