Waarom we onze badkamerverwarmingselementen in het laboratorium op de proef stellen
Badkamers zijn in feite martelkamers voor elektronische apparaten. Eén moment is het ijskoud, en het volgende moment is de ruimte gevuld met 100% vochtigheid.
De meeste infraroodlampen gaan niet kapot door het verslechteren van het verwarmingselement. Meestal zijn het juist de afdichtingen en de elektrische contactpunten die het niet redden onder de invloed van het vocht.
Als we deze verwarmingselementen in een kamertje met hoge luchtvochtigheid plaatsen, proberen we lekken en roest te ontdekken. Waterdamp is zeer subtiel: het vindt zelfs de kleinste openingen in de afdichtingen en dringt erin door. Zodra het vocht in contact komt met het wolfraamfilament, is de lamp klaar voor de prullenbak. We testen ze grondig om er zeker van te zijn dat de afdichtingen echt goed werken.
Dan is er nog het kabelsysteem. Corrosie is een groot probleem. We controleren of de connectors – de punten waar de lamp aan wordt aangesloten – blijven functioneren wanneer ze worden blootgesteld aan stoom. Als dat niet gebeurt, heeft de elektriciteit moeite om te stromen. Dat veroorzaakt weerstand, waardoor er hitte wordt geproduceerd. Het gaat hierbij niet om goede hitte, maar om hitte die het plastic omhulsel kan beschadigen en tot gevaarlijke verbindingen leidt. We willen liever dat de kabels in ons laboratorium kapotgaan, dan dat dit thuis gebeurt.
Het is ook een lastige balans. Iedereen wil immers meteen warmte wanneer ze uit de douche komen. Om dat te bereiken, gebruiken we lampen met hoge vermogens. Maar dit soort hitte zorgt er juist voor dat de materialen heftig uitzetten en krimpen. Je kunt niet zomaar meer lijm gebruiken om lekken te repareren, want dat zal alleen maar tot breuken leiden onder de druk. Het gaat erom dat je een balans vindt tussen een goede afdichting en materialen die nog steeds kunnen ‘ademen’.
We doen dit allemaal niet alleen om er goed uit te zien op een specificatieblad. Een verwarmingselement dat faalt in een vochtige badkamer, vormt een risico. Als het vocht de isolatie beschadigt, kan er een kortsluiting optreden. Dat is gevaarlijk. We willen deze problemen liever al in onze fabriek opsporen, in plaats van dat ze zich in jouw woning voordoen.