
Stop met het opwarmen van de lucht: een slimmere manier om wafers te verwerken
Laten we het hebben over de oude resistieve ovens. Die werken inderdaad, maar ze zijn in feite gewoon enorme ruimteverwarmers. Je besteedt een fortuin aan het opwarmen van de hele kamer en alle lucht daarin, alleen maar om de wafer op de juiste temperatuur te brengen. Dat is verspilling.
Daarom zijn we overgestapt op infraroodverwarming. In plaats van de hele ruimte op te warmen, sturen we de hitte rechtstreeks naar de wafer. Het is schoner, sneller, en het voorkomt dat de zuiverruimte zinloos veel energie verbruikt.
De perfecte temperatuur bereiken
In deze branche betekent het kleinste verschil in temperatuur dat je een partij silicium omzet in dure afvalstoffen. Dat is een nachtmerrie die niemand wil.
We gebruiken kortegolfradiatie om de wafer in seconden op de gewenste temperatuur te brengen. Omdat het om stralingswarmte gaat, verspillen we geen kilowatten aan het opwarmen van het frame van het apparaat. We letten goed op de verhouding tussen vermogen en oppervlakte, zodat er geen plekken zijn waar het te heet wordt of waar onverwachte situaties optreden.
De technologie achter de schermen
We maken deze apparaten met wolfraambuisjes en kwarts van hoge zuiverheid. Maar hier is het trucje: we brengen speciale coatings aan op het kwarts. Waarom? Omdat we willen dat de wafer de energie opneemt, in plaats van hem terug te kaatsen als een spiegel.
We combineren deze lampen met PID-regelaars die onmiddellijk reageren. Je kunt de hitte snel opvoeren of uitschakelen. Hierdoor verloopt het proces soepel en onder controle.
De nadelen (en hoe ermee om te gaan)
Er is echter een trade-off. Apparaten met hoge vermogens genereren veel warmte. Dat is handig om meer chips te verwerken, maar het legt veel druk op het koelsysteem.
Als je koelmiddelen niet voldoende zijn, wordt het apparaat te heet. Dan kunnen sensoren fouten geven of gaan de buisjes kapot. Je moet ervoor zorgen dat het koelsysteem het gewenste niveau aan kan houden.
De voordelen wegen echter zwaarder. Door al die verspilling van energie te voorkomen, dalen je elektriciteitskosten en wordt je CO2-voetafdruk kleiner. Je krijgt zo een “groene” fabriek die goed functioneert, zonder dat je compromissen hoeft te sluiten wat betreft de strenge toleranties die nodig zijn om chips goed te laten werken.